کی شعر تر انگیزت خاطر که حزین باشد

خیلی شده با افرادی بر خورد کنم که از غمی سنگین صحبت میکنند یا این جهان را پر از دردهای درمان ناپذیری میبینند و اغلبا معتقدند زندگی بعدی ای هست در جایی که هیچ غم و اندوهی وجود ندارد و جهانی مملو از شادی و شعف در پس این دنیای پر درد و رنج وجود دارد که بیشتر این افراد این دیدگاه و این جهان را از تعالیم دینی گرفته اند و بار این دنیای (بگفته خودشان ) پست را برای رسیدن به آن بهشت تحمل میکنند

آیا واقعا باید اینچنین باشد؟ آیا این دنیایی که در آن زندگی میکنیم فقط برای سختی و پر از درد و رنج ساخته شده؟

من که اینجوری فکر نمیکنم یعنی از دید من نباید اینجوری باشد ، پس چرا در واقع اینجوری نیست؟ چرا اکثرا از جمله خودم از ته دل آرام نیستند؟

من جواب خودم رو گرفتم ، جوابی که تا حدی من رو راضی کرد که مشکل از خود منه ، شاید خیلیا به این نتیجه رسیدند که مشکل از خود اوناست

ولی این مشکله چیه؟ البته من اسمشو میذارم مشکل !
اوشو حرف قشنگی میزنه میگه انسان ها اسیر فقر درونی هستند فقری که با هیچ مادیاتی از بین نمیره ... آره منه نوعی که از این فقر رنج میکشم  فقری که از کمبود دانسته هاست ، فقری که از فکر نکردنه ، فقری که از تقلید کردنه ، فقری که از زندگی کردن مثل گوسفندانه

من خودمو میگم و منظورم کاملا به خودمه ، بلی من یک گوسفندم مثل یک گوسفند زندگی می کنم چگونه؟

صبح بیدار میشم (البته از خوابه شبانگاهی) یه چیزی می خورم و طبق آن برنامه ای که برایم ریختند یا خودم ریختم بدنبال یه کاری میرم تا ظهر در اون زمینه ای که مجبورم فکر میکنم و بعد دوباره یه چیزی میخورم (که معمولا اون چیزی که جلویم میگذارند) بعد از کار دوباره  به خانه بر میگردم کمی استراحت بعد با جمعی از دوستانم به بیرون میرم و بر میگردم کمی در اینترنت کمی در مطالعه و دوباره میخوابم

 از یه دیده دیگه بگم که چگونه گوسفند بزرگ شدم در یک خانواده با یه سری اعتقادات بدنیا آمدم که در بدو تولدم بدون سوال از خودم این سعادت نصیبه من شد که در گوشم اذان بگن و من مسلمان شدم ... کم کم که بزرگ شدم بسته به عقاید پدر و مادرم ، محل زندگی ، دوستان زمان کودکیم ، معلمان مدارسی که معمولا نزدیک خونمون انتخاب میشد و خیلی چیزای دیگه ذهن من ، خوب و بد من ، دین من و ... شکل گرفت کم کم بزرگتر شدم به من آموختند که این بده و این خوبه ! اینجوری فکر کن خدا اینه خدا اونه ! باید (!!!) این کار رو بکونی نباید فلان کار را بکنی ، در این مقوله مثبت فکر کن در آن یکی منفی و  ..........

من باید اونجوری فکر کنم ، من باید اینجوری زندگی کنم ... (سخته بر خلاف آب شنا کردن ...)

مگه گوسفند چجوری بزرگ میشه ؟ مگه گوسفند چجوری زندگی میکنه !؟ ای کاش گوسفند بودم و اسم آدم رو خراب نمیکردم به قول یه بزرگی :

کاش کآن هم ننگ بودی یکسری --- تا نرفتی بر وی آن بد داوری

نخواستم دردودل کنم فقط خواستم بگم فقر درونی من از اینجاها نشات میگیره که اگه بخوام مخالف فکر کنم امکانش هست سوسک بشم !

میشه غنی شد اول باید فهمید که فقیری ، بعد خودت ، دنیای اطرافت و ... بشناسی ، فقط باید سریع بود فرصت تمام میشه  و شاید خیلی چیزا بعد از این نباشه ما که نتونستیم از این دنیا استفاده کنیم از ما دور نیست که ....

عاشق شو ار نه آخر کار جهان سر آید --- ناخوانده نقش مقصود در کارگاه هستی

من به حافظ ارادت خاصی دارم یه تفال در مورد این مطلب زدم شعر جالبی اومد چند بیتش رو بنویسم بد نمیشه

ای دل غم دیده ، حالت به شود ، دل بد مکن    ---   وین سر شوریده باز آید بسامان غم مخور
هان مشو نومید چون واقف نه ای زاسرار غیب  ---       باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور
گرچه منزل بس خطرناکست و مقصد بس بعید      ---  هیچ راهی نیست کانرا نیست پایان غم مخور

امیدوارم که یوسف گمگشته خودمون رو پیدا کنیم و از خزانه غیبمون دوا دهند

نیست وش باشد خیال اندر روان - تو جهانی بر خیالی بین روان
می خواهم در مورد چیزی بنویسم که عموم دیدگاه بدی نسبت بهش دارند و همینطور خودم ، ولی از یه دیدگاه دیگه بهش نگاه کنم .
در مورد قرصهای اکستازی ، شربت ، شیشه و ...

قبلش باید چند نکته رو متذکر بشم
ابتدا اینکه من قصد تایید و تکذیب این جور مواد رو ندارم ولی خوب می خوام از جایی بهش نگاه کنم که مدت هاست به فکرشم
دوم اینکه تا به حال با تمامه علاقه ای که به این جور مواد دارم از ترسم مصرف نکردم و تمام این چیزهایی که اینجا مینویسم همه چیزهاییه که از دیگران شنیدم و در موردش فکر کردم
سوم اینکه هر کسی هر چه دوست داره میتونه بگه رد کنه ، مسخره کنه ، فحش بده ، عکسمو پاره کنه و .... البته این وبلاگ تا بحال که خواننده نداشته و فکر نکنم جز خودم کسی اینجا رو بخونه
...........................................................

اکثرا شنیدین با خوردن فلان چیز یا مصرف بهمان چیز توهم به ما دست میده این توهم چیه ؟ وهم نسبت به چی ؟ نسبت به کدوم واقعیت و حقیقت ؟
تا بحال فکر کردین که آیا این دنیای جلوی دیدگانه ما چجوریه ؟ این چیزهایی که ما بینیم چیه ؟ آیا واقعا وجود دارند ؟ آیا اگه واقع هستند حقیقتشون هم همین هاست؟
خوب هرکسی نسبت به طرز تفکر و اون قالب هایی که توش بزرگ شده یا معلوماتش یه جوابی میده که شاید خیلی با هم متفاوت باشه
من نظر خودمو میدم شاید خیلی اشتباه باشه ولی به نظر من این دنیایی که پیش چشمانه ماست دنیایی کاملا خیالی و پر غباره که این غبارها جلوی چشمانه ما رو گرفته و نیمذاره که دنیا رو آنچنان که هست ببینیم غباری که اسمای مختلفی در جاهای مختلف براش گذاشتن مثل بند ، نفس ، قالب ، ماتریکس و ...
مهم نیست چه اسمی داره مهم اینه که وجود داره و جلوی دیدگانه ما رو پوشونده و نمیذاره ما ببینیم (چرا و چگونگیش یه بحث دیگس که بعدها مینویسم )
همانطور که خیلی از بزرگان ادبی و عرفانیه ما به ندیدن این چشم عضوی تاکید کردن . بله ما نمیبینیم ما کوریم هر ذره ذره ای که جلوی چشمان ما ظاهر میشه یه پیغامی برای ما میاره که به خاطر غرق بودن در این غبار هیچ سیگنالی رو نمیگیریم و بدبختی اینه که فکر میکنیم میبینیم و اینکه نمیدونیم که نمیبینیم داره باعث میشه روزبروز کورتر شیم ما در توهم زندگی میکنیم هیچ جا رو نمیبینیم و در توهم فکر میکنیم زنده ایم و از همه بدتر فکر میکنیم انسانیم فکر میکنیم اشرف مخلوقاتیم و با این تفکرات نیزه به حدقه چشمانمان وارد میکنیم و ... بگذریم از موضوع اصلی دور شدم همه اینها رو گفتم که این منظور رو برسونم که دنیای ظاهری جلوی چشمانمون رو من نوعی حقیقی نمیدونم و چیزی که میخواستم در مورد مواد مورد بحث بگم اینه که اینکه میگن این مواد توهم میاره مخصوصا قرصهای اکس ولی باور کنید توهم در جلوی چشمانه شماست شاید چون چشمانتان این وادی رو ندیده بهش میگین توهم
نمیخوام از این قرص طرفداری کنم اگه طرفدار بودم که حداقل یه بار مصرف میکردم  ولی اینو به 2 دلیل میگم اول واسه اونایی که میخورن شمایی که دارید این زیان رو میبرید حداقل سعی کنید اون دنیاهای دیگه هم لمس کنید (این در مورد کسانی که شربت میخورن یا مخصوصا اسید مصرف میکنن هم خیلی صادقه ) دوم کسانی که مثل می نخوردند و نمیخواهند که بخورن اینکه یه کمی فکر کنید تعصب رو دور بریزید و فقط فکر کنید ، یک نفر میگفت وقتی ال . اس . دی مصرف کرده بوده
همه چیز رو موج میدیده دنیا آسون تر بوده ... آره بوده ولی برای روحش بوده نه جسمش که با یه کاتالیزور و بدون تلاش به اونجا رسیده بوده فکر کنید تا همه ببینیم :

دنیای بدون حد و مرز دنیایی که در اون همه چیز ممکنه

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد

من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

   در آمد در میان شهر آدم رفت سیلابی  -  فنا شد چرخ و گردان شد ز نور پاک دولابی

نبود آن شهر جز سودا بنی آدم درو شیدا - برست از دی و از فردا چو شد بیدار از خوابی

من چه گویم یک رگم هوشیار نیست

انسان زندانی در تنهایی خود زشت است

زندگی در عشق معنا می یابد

زندگی در جاری بودن است

در دادن و گرفتن و سهیم کردن .

عشق وجودت را تهی می سازد ......

تهی از رشک

تهی از قدرت طلبی

تهی از خشم

تهی از رقابت جویی

تهی از خودستایی و تمامی زباله های پیرامون آن .

در عین حال عشق وجودت را سرشار از آن چیزی میکند

که اکنون برای تو ناشناخته است

وجودی مملو از رایحه پر از نور ولبریز از نشاط

به کمی سبکسری نیاز داری تا از زندگی لذت ببری

و به کمی شعور تا از لغزش ها بپرهیزی

همین کافی است

گل ، گل است و خار ، خار

نه خار بد است . نه گل خوب

اگر انسان از کره خاک رخت بر چیند

گلها خواهند بود و خارها نیز

اما کسی نیست که بگوید که گلها خوبند و خارها بد

این ذهن ماست که خالق این مفاهیم است

زندگی سخت ساده است

خطر کن

وارد بازی شو

چه چیزی از دست می دهی؟

با دست های تهی آمده ایم

و با دستهای تهی خواهیم رفت

نه ،  چیزی نیست که از دست بدهیم

فرصتی بسیار کوتاه به ما داده اند

تا سرزنده باشیم

تا ترانه ای زیبا بخوانیم

و فرصت به پایان خواهد رسید.

آری ، اینگونه است که هر لحظه مغتنم می شود