نیست وش باشد خیال اندر روان - تو جهانی بر خیالی بین روان
می خواهم در مورد چیزی بنویسم که عموم دیدگاه بدی نسبت بهش دارند و همینطور خودم ، ولی از یه دیدگاه دیگه بهش نگاه کنم .
در مورد قرصهای اکستازی ، شربت ، شیشه و ...
قبلش باید چند نکته رو متذکر بشم
ابتدا اینکه من قصد تایید و تکذیب این جور مواد رو ندارم ولی خوب می خوام از جایی بهش نگاه کنم که مدت هاست به فکرشم
دوم اینکه تا به حال با تمامه علاقه ای که به این جور مواد دارم از ترسم مصرف نکردم و تمام این چیزهایی که اینجا مینویسم همه چیزهاییه که از دیگران شنیدم و در موردش فکر کردم
سوم اینکه هر کسی هر چه دوست داره میتونه بگه رد کنه ، مسخره کنه ، فحش بده ، عکسمو پاره کنه و .... البته این وبلاگ تا بحال که خواننده نداشته و فکر نکنم جز خودم کسی اینجا رو بخونه
...........................................................
اکثرا شنیدین با خوردن فلان چیز یا مصرف بهمان چیز توهم به ما دست میده این توهم چیه ؟ وهم نسبت به چی ؟ نسبت به کدوم واقعیت و حقیقت ؟
تا بحال فکر کردین که آیا این دنیای جلوی دیدگانه ما چجوریه ؟ این چیزهایی که ما بینیم چیه ؟ آیا واقعا وجود دارند ؟ آیا اگه واقع هستند حقیقتشون هم همین هاست؟
خوب هرکسی نسبت به طرز تفکر و اون قالب هایی که توش بزرگ شده یا معلوماتش یه جوابی میده که شاید خیلی با هم متفاوت باشه
من نظر خودمو میدم شاید خیلی اشتباه باشه ولی به نظر من این دنیایی که پیش چشمانه ماست دنیایی کاملا خیالی و پر غباره که این غبارها جلوی چشمانه ما رو گرفته و نیمذاره که دنیا رو آنچنان که هست ببینیم غباری که اسمای مختلفی در جاهای مختلف براش گذاشتن مثل بند ، نفس ، قالب ، ماتریکس و ...
مهم نیست چه اسمی داره مهم اینه که وجود داره و جلوی دیدگانه ما رو پوشونده و نمیذاره ما ببینیم (چرا و چگونگیش یه بحث دیگس که بعدها مینویسم )
همانطور که خیلی از بزرگان ادبی و عرفانیه ما به ندیدن این چشم عضوی تاکید کردن . بله ما نمیبینیم ما کوریم هر ذره ذره ای که جلوی چشمان ما ظاهر میشه یه پیغامی برای ما میاره که به خاطر غرق بودن در این غبار هیچ سیگنالی رو نمیگیریم و بدبختی اینه که فکر میکنیم میبینیم و اینکه نمیدونیم که نمیبینیم داره باعث میشه روزبروز کورتر شیم ما در توهم زندگی میکنیم هیچ جا رو نمیبینیم و در توهم فکر میکنیم زنده ایم و از همه بدتر فکر میکنیم انسانیم فکر میکنیم اشرف مخلوقاتیم و با این تفکرات نیزه به حدقه چشمانمان وارد میکنیم و ... بگذریم از موضوع اصلی دور شدم همه اینها رو گفتم که این منظور رو برسونم که دنیای ظاهری جلوی چشمانمون رو من نوعی حقیقی نمیدونم و چیزی که میخواستم در مورد مواد مورد بحث بگم اینه که اینکه میگن این مواد توهم میاره مخصوصا قرصهای اکس ولی باور کنید توهم در جلوی چشمانه شماست شاید چون چشمانتان این وادی رو ندیده بهش میگین توهم
نمیخوام از این قرص طرفداری کنم اگه طرفدار بودم که حداقل یه بار مصرف میکردم ولی اینو به 2 دلیل میگم اول واسه اونایی که میخورن شمایی که دارید این زیان رو میبرید حداقل سعی کنید اون دنیاهای دیگه هم لمس کنید (این در مورد کسانی که شربت میخورن یا مخصوصا اسید مصرف میکنن هم خیلی صادقه ) دوم کسانی که مثل می نخوردند و نمیخواهند که بخورن اینکه یه کمی فکر کنید تعصب رو دور بریزید و فقط فکر کنید ، یک نفر میگفت وقتی ال . اس . دی مصرف کرده بوده
همه چیز رو موج میدیده دنیا آسون تر بوده ... آره بوده ولی برای روحش بوده نه جسمش که با یه کاتالیزور و بدون تلاش به اونجا رسیده بوده فکر کنید تا همه ببینیم :
دنیای بدون حد و مرز دنیایی که در اون همه چیز ممکنه